Kajagoogoo & Limahl – The Very best of

Kajagoogoo & Limahl – The Very best of
2003 EMI

1. Too Shy
2. Ooh To Be Ah
3. Hang On Now
4. Big Apple
5. Lion’s Mouth
6. Turn Your Back On me
7. Shouldn’t Do That
8. Charm Of A Gun
9. Only For Love
10. Neverending Story
11. I Was A Fool
12. Inside To Outside
13. Monochromatic
14. Take Another View
15. Your Love
16. Shock
17. Love In Your Eyes
18. Too Much Trouble
19. Tar Beach

Zbiór największych przebojów Kajagoogoo i Limahla solo jest chyba najlepszą wizytówką twórczość tego zespołu i dokonań solowych Limahla. Mamy tutaj utwory z debiutanckiej płyty Kajagoogoo „White Feathers” z 1983 roku nagranej z Limahlem jako wokalistą („Too Shy”, „Ooh To Be Ah”, „Hang On Now”). Są nagrania z drugiej płyty Kajagoogoo bez Limahla („Big Apple”, „Lion’s Mouth”, „Turn Your Back On me”), a także z ostatniej płyty zespołu nagranej pod skróconą nazwą Kaja w 1985 roku pt. „Crazy Peoples Right To Speak” („Shouldn’t Do That”, „Charm Of A Gun”), debiutanckiej solowej płyty Limahla z 1984 roku „Don’t Suppose” („Only For Love”, „Neverending Story”, „I Was A Fool”, „Your Love”, „Too Much Trouble”, „Tar Beach”) oraz drugiej solowej płyty Limahla pt. „Colour All My days” („Shock”, „Love In Your Eyes”, „Inside To Outside”). Na składance są także dwa utwory ekstra – „Take Another View”, który znalazł się pierwotnie na stronie B singla „Too Shy” (1983) oraz „Monochromatic” z drugiej strony singla „Big Apple” (1983).

Najlepiej słucha się solowych przebojów Limahla oraz nagrań Kajagoogoo z Limahlem. Utwory z najlepszej w całej karierze Kajagoogoo płyty „Islands” w zestawieniu z mniej ciekawymi utworami z okresu płyty Kaja z jednej strony oraz przebojowymi kompozycjami solowymi Limahla z drugiej strony tracą nieco na uroku. Moim zdaniem trzeba ich słuchać na płycie „Islands” jako całości. Zdecydowanie najmniej ciekawie wypadają jednak dwie kompozycje z pożegnalnego albumu zespołu pt. „Crazy Peoples Right To Speak” wydanego w 1985 roku pod nazwą Kaja. Obie kompozycje są nieciekawe muzycznie, mało przebojowe i nie mają w sobie tej siły, którą zespół odnalazł na płycie „Islands” (przypomnę – nagranej bez Limahla). Podczas kiedy w 1985 roku Kaja schodziła ze sceny, przed zapomnieniem bronił się jeszcze Limahl. Płyta „Don’t Suppose” z 1984 roku dobrze sprzedawała się również w 1985, a kolejne piosenki wykrajane z płyty trafiały na listy przebojów. Na omawianej składance brakuje mi tytułowego utworu z płyty „Don’t Suppose”, który został wylansowany w Polsce i dotarł do pierwszej „10” listy przebojów radiowej Trójki.

Druga płyta Chrisa Hamilla (aka Limahl) z 1986 roku nie odniosła już takiego sukcesu. Ale wykrojony z płyty utwór „Love in Your Eyes” w Polsce stał się sporym przebojem, docierając do 3. miejsca trójkowej listy. Album był jednak wielką klapą na Zachodzie i Limahl wycofał się z wydawania kolejnych płyt. Rozpoczął pracę jako didżej. W 1990 roku powrócił, wydanym w … Japonii, singlem „Stop”. W Polsce wylansowała go ponownie niezawodna radiowa Trójka, dzięki czemu nagranie trafiło na trójkową listę przebojów, ale wielkiego sukcesu nie odniosło. Tego utworu jednak nie znajdziecie na recenzowanym albumie. Z jednej strony trochę szkoda, z drugiej strony utwór muzycznie odbiegał od wcześniejszych dokonań Limahla (utrzymany był w konwencji dance).

Dla mnie jednak niezmiennie najlepszym utworem z całego dorobku Kajagoogoo i Limahla pozostaje nagranie „Lion’s Mouth” z płyty „Islands” (bez Limahla). Nie nudzą się też solowe przeboje Limahla – „Only for Love”, „Neverending Story”, „Too Much Trouble”. Wszystkie znajdziecie na płycie „The Very best of Kajagoogoo & Limahl”. Dlatego płyta jest dobrą propozycją dla tych, którym nazwa Kajagoogoo nic nie mówi, a którzy lubią lata 80-te. Muzyka Kajagoogoo jest jednym z pierwszych skojarzeń, które przychodzi mi do głowy, gdy słyszę magiczne określenie „80’s”. [7/10]

Andrzej Korasiewicz
22.04.2006

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *