Hidden By Ivy wraca z nową płytą

Już 17 kwietnia ukaże się nowy album pt. "Dead in Heaven" [czytaj recenzję >>]  polskiego duetu z kręgu dark wave i synth pop Hidden By Ivy.  Lista utworów: 1. The Distance2. Salome3. Home Black4. The Next Room5. Broken Self6. Dead in Heaven7. Relief8. Tell Me9. The Calling10. No Way Out Wszystkie piosenki napisali, wyprodukowali i nagrali Hidden By Ivy w składzie:Rafał Tomaszczuk - śpiew i teksty,Andrzej Turaj - instrumenty, śpiew, miks i produkcja Goście:Marta Sobczyk (World, Interrupted) - śpiew w utworze "Broken Self" Mastering: Wojciech 'Mindheal' Stecko 2025/2026Grafika: Małgorzata Masłowiecka

U2 wydało wielkanocnę epkę "Easter Lily"

U2 rozkręcił się na całego. Po lutowej epce "Days of Ash" [czytaj recenzję >>] , w Wielki Piątek ukazała się kolejna "Easter Lily EP". Choć jest spokojniejsza niż "Days of Ash" to utrzymuje przyzwoity poziom muzyczny, co w przypadku ostatnich dokonań U2 nie było, niestety, regułą. To daje nadzieję, że nadchodzący pełnowymiarowy album Irlandczyków będzie potwierdzeniem zwyżki formy U2. Jak pisze wydawca: „Easter Lily” to refleksyjny zestaw piosenek, wyrastających z osobistej, prywatnej przestrzeni – tej, do której wielu z nas ucieka w trudnych czasach. Utwory poruszają tematy przyjaźni, straty, nadziei i ostatecznie odnowy. „Easter Lily” towarzyszy specjalne, cyfrowe wydanie e-zinu „Propaganda” zatytułowane „U2 - Propaganda - Easter Lily”. Magazyn zawiera materiały przygotowane przez wszystkich członków zespołu, w tym komentarze do utworów autorstwa The Edge’a, tekst Adama Claytona o sztuce i drodze do uzdrowienia, rozmowę Bono z franciszkaninem Richardem Rohrem oraz zdjęcia ze studia wykonane przez Larry’ego Mullena Jr. W e-zinie znalazły się także m.in. teksty piosenek, portret producenta Jacknife'a Lee oraz wspomnienie Hala Willnera napisane przez jego przyjaciela Gavina Fridaya. U2 - „Easter Lily” EP - tracklista: 1. Song for Hal 2. In a Life 3. Scars 4. Resurrection Song 5. Easter Parade 6. COEXIST (I Will Bless The Lord At All Times?) - ft. a new soundscape by Brian Eno 

Życzenia wielkanocne dla czytelników Alternativepop.pl

Wszystkim czytelnikom Alternativepop.pl życzę tradycyjnie wesołych, zdrowych i radosnych Świąt Wielkiej Nocy! {youtube}https://www.youtube.com/watch?v=Xsg1gTCf2ZM{/youtube}

Dziękuję za kawy i patronaty w marcu

Dziękuję za wsparcie Alternativepop.pl w marcu 2026 roku: Szymonowi (3 duże kawy!), Andrzejowi G. (2 duże kawy), Gabi (duża kawa z bonusem), Andrzejowi B. (mała kawa).☕️☕️☕️☕️ Bardzo dziękuję Gabi za otwarcie nowego patronatu nad Alternativepop.pl! Dziękuję również Annie, Marcinowi, Pawłowi i Peterowi za kontynuowanie stałego patronatu nad Alternativepop.pl  Wszystkie wpłaty, oprócz napędu do prowadzenia strony, przyczyniają się do pokrycia kosztów technicznych istnienia strony (opłaty za domeny, hosting, certyfikat SSL, koszty opieki programistycznej). Dziękuję 😀😀😀 Bardzo dziękuję wszystkim za lajki, komentarze pod wpisami w mediach społecznościowych Alternativepop.pl oraz angażowanie się w rozmowy.  Wirtualną kawę ☕️☕️☕️☕️ możesz postawić tutaj  👉 https://buycoffee.to/altenativepop  a zostać patronem strony tutaj: 👉 https://patronite.pl/alternativepop     Przypominam, że trwa głosowanie na kolejne notowanie Listy przebojów Alternativepop.pl Głosujemy do piątku 10.04.2026 r. tutaj:  https://www.facebook.com/groups/alternativepoplista      Wyniki wcześniejszych notowań tutaj: https://alternativepop.pl/lista-przebojow-alternativepop        Na Spotify można odsłuchać propozycji do notowania.

Nowy projekt V.Clarke'a, Benge i N.Arthura z Blancmange

Vince Clarke, Neil Arthur z Blancmange i producent Benge, znany ze współpracy m.in. z Johnem Foxxem, przygotowują pod nazwą Doublespeak cover album. Zespół wybrał jedenaście swoich ulubionych utworów z ostatnich czterech dekad, które zostaną zaprezentowane w ich własnej interpretacji. Usłyszymy m.in. nagrania takich wykonawców jak: Fad Gadget, Young Marble Giants, The Magnetic Fields, ABBA i The Carpenters. Wydanie płyty zapowiedziano na 29.05.2026 roku. Muzycy tak opowiadają o swoim pomyśle: "To, co naprawdę wyróżniało się dla nas podczas tej podróży, to jak dobre są te piosenki. To dzięki robieniu własnej wersji uświadamiasz sobie, jakie to niesamowite dzieło." Neil Arthur "Wiedziałam tak mało o niektórych z tych piosenek, że były dla mnie jak dema." Vince Clarke "Dla mnie to była ekscytacja słuchania tych wspaniałych utworów przekształconych w nowe formy w studio. To był wielki zaszczyt być tego częścią." Benge Jako zapowiedź albumu ukazał się już cover nagrania "Back To Nature" Fada Gadgeta. Jak mówi o tym Neil Arthur: "Ten utwór był zdecydowanie blisko topu na mojej liście piosenek do zrobienia. Widzieliśmy kiedyś Fada Gadgeta, gdy Frank przychodził cały w piance do golenia i owinięty folią do przyczep. To był chaos, ale on był taki piękny. Uosabiał post-punkowe poszukiwanie ekspresji, był inspirujący."

Popsysze o relacji człowieka z technologią

„Powięź” to już piąty studyjny album w dyskografii Popsysze. Znalazło się na nim siedem premierowych numerów, będących rozwinięciem formuły, opartej na swobodnym eksperymentowaniu z brzmieniem i strukturą w taki sposób, aby wydobyć z nich osobisty, nieco emocjonalny, a momentami dość zaskakujący charakter. Komponując kolejne fragmenty, muzycy chętnie eksplorowali gatunki, wyrastające z tradycji psychodelicznej elektroniki, utrzymanej w duchu krautrocka, by znaleźć dla niej ujście w post rockowej przestrzeni, zawieszonej gęsto w powietrzu... Gdzieniegdzie, delikatnie do głosu dochodzą fascynacje tria afro beatem i desert bluesem, który nieco przytłumiony, zniekształcony wybrzmiewa z oddali. Spora dawka elektroniki nadaje albumowi Popsysze nowego wyrazu, intensyfikując to, co wcześniej było tylko nieco delikatnie zaakcentowane. „Powięź” to może nie kolejna rewolucja, lecz naturalny rozwój zespołu nieustannie poszukującego. Tytuł płyty nawiązuje do relacji człowieka z technologią. Teksty zresztą zainspirowane były prawdziwymi doświadczeniami muzyków, zmuszonych do walki z cybernetycznym, bezdusznym wirtualnym światem algorytmów, social mediów po to, by zaprosić swoich słuchaczy do jeszcze dokładniejszego przyjrzenia się współczesnym wyzwalaczom dopaminy. Przekaz zgodny z regułą  Po-Psysche. Album nagrano w studiu „Cierpienie”. Miksem zajął się Michał Zienkowski, gitarzysta Nene Heroine. 

Spinofonia łączy melodie i ciężkie riffy po raz czwarty

Spinofonia, krakowski zespół powstały w 2012 r. wykonujący rock-metal w wielu odmianach w ilustracyjno - progresywnych okolicach mający na koncie trzy albumy (2013, 2019, 2025) wraca z nowym krążkiem. Jak mówią muzycy: "Rozpędzeni zeszłorocznym wydawnictwem, przychylnymi opiniami i wieloma emisjami na antenach stacji radiowych poszliśmy za ciosem przygotowując i nagrywając „czwórkę”. Nasze nagrania uszlachetnił w jednym z utworów wspaniały gość - mistrz niskich częstotliwości/wirtuoz gitary basowej: Krzysztof Wyrwa (Millenium, Robert Kasprzycki Band, ex- Sokół Orchestra, ex-The Adekaem, ex-Frittatta)" Zespół powraca w tym samym siedmioosobowym składzie z zadziornymi riffami, melodyjnymi motywami, filmową lirycznością i progresywnym klimatem w swojej nieoczywistej formie tworząc instrumentalno-ilustracyjny rock-metal. Tym razem współudział w komponowaniu mieli wszyscy muzycy co jeszcze bardziej urozmaiciło nowy album, ponownie wydany i wyprodukowany nakładem własnym. Poprzednia płyta po wielu latach była powrotem do muzyki. Tym razem zespół chciał pokazać pełen wachlarz pomysłów. Sam materiał bardzo szybko powstał a w nagraniach i produkcji mocno postawiliśmy na przestrzeń, naturalność i dynamizm. Muzyka zawsze powinna inspirować, wzmacniać, być motywatorem, niekończącą się wyobraźnią, odpoczynkiem oraz nadzieją aż w końcu stając się narracją wykraczając poza schemat dźwiękowy.  Realizacja nagrań, Miksy i Mastering pod okiem Maksymiliana Szelęgiewicza miały miejsce od czerwca do września 2025 w Studiu Krakowskiego CKP Wola Duchacka. Materiał mixowano zimą 2025/2026. Produkcja i kompozycja: Dawid Kielar przy współudziale wszystkich muzyków. Album wydany i wyprodukowany nakładem własnym. W nagraniach udział wzięli: Michał Walawender: Gitary (w utworach nr 2, 4, 5 i 7), harmonijka ustna (w utworze nr 7) oraz ich home - recording,Tomasz Tatara: Gitary (w utworze nr 1, 4 i 7 )Tomasz Kotliński: Gitary (w utworze nr 3 i 7 )Arkadiusz Palacz: Gitary (w utworze nr 6 i 7)Piotr Kruk: Gitara Basowa (w utworach nr 1, 2, 4, 6, 7)Jakub Janicki: Skrzypce (w utworach nr 1, 5, 6 i 7)Dawid Kielar: Perkusja, Pianino cyfrowe (w utworach nr 1 - 7) oraz trójkąt (7) Gościnnie:Krzysztof Wyrwa - Gitara basowa (w utworze nr 3) Track list:1. Zrywając Sidła (muz. Kielar/Tatara/Kruk. wyk. Kielar/Tatara/Kruk/Janicki. Bass solo: Kruk) czas: 6:542. Nadzieja Milczących (muz. Kielar/Walawender. wyk. Kielar/Walawender/Kruk, Guitar solo: Walawender) czas: 6:153. Źródło Esencji (feat. Krzysztof Wyrwa) (muz. i wyk. Kielar/Kotliński/Wyrwa, Bass solo: Wyrwa, Guitar solo: Kotliński) czas: 5:354. Biała Księga (muz. Kielar/Walawender/Tatara. wyk. Kielar/Walawender/Tatara/Kruk, Guitar solo: Walawender, Drums solo: Kielar) czas: 5:405. Kompas (muz. i wyk. Kielar/Walawender/Janicki, Guitar solo: Walawender) czas: 2:556. WymaŻona (muz. Kielar/Janicki. wyk. Kielar/Palacz/Janicki/Kruk) czas: 4:587. Klucz do Antidotum (muz. Kielar/Palacz/Walawender.  wyk. Kielar/Palacz/Walawender/Kotliński/Tatara/Janicki/Kruk.Guitar & harmonica solo: Walawender, Piano & Trójkąt solo: Kielar) czas: 7:40 Projekt okładki/grafika płyty/zdjęcia: D. Kielar {youtube}https://www.youtube.com/watch?v=4aBmPWQodGA&list=PLPUDT-IvBEu8AU-BKg_8SH4XmMUc3wsI{/youtube}

Madame Affair w rytmie post-funku

Madame Affair definiuje post-funkowe brzmienie singlem "Bowaryzm", który od kilku dni jest dostępny w serwisach streamingowych. Madame Affair to zespół operujący na styku post-funku, tanecznej energii i świadomej narracji. Choć tworzą go młodzi artyści, w ich muzyce słychać dojrzałość, konsekwencję i świadome wybory estetyczne. Zespół nie ogląda się na trendy ani polską scenę alternatywną – zamiast tego buduje własny gatunek na własnych zasadach, stawiając na autonomię, jakość wykonania i intensywne doświadczenie koncertowe.  "Bowaryzm" to satyryczna opowieść o klasowych podziałach, fantazmatach, rozczarowaniach i zazdrości, która miażdży młodych ludzi, zwłaszcza w czasach wyidealizowanych profili na instagramie. Odwołanie do Madame Bovary nie jest przypadkowe. Stan ten został sportretowany w powieści Flauberta, której Madame Affair zawdzięcza zresztą nazwę zespołu. Jak twierdzi zespół: - Naszą muzyką włada rytm, dlatego wszystkie instrumenty zdarza nam się traktować jako perkusyjne. W Bowaryzmie wydobywamy dźwięki tak krótkie, jak tylko potrafimy. Ten poszatkowany, nerwowy groove zmusza ciało do tańca, a jednocześnie oddaje emocje narratora. Uwielbiamy bawić się nieoczywistymi połączeniami słów i muzyki, która (tak jak emocje) jest przeżyciem subiektywnym i złożonym. Funk i disco kojarzone są często z błahymi tematami, mimo że u podstaw tych gatunków stoi walka o równość. Zestawiamy tę tradycję z naszą perspektywą, wpływami elektroniki, popu czy dance punku, aby zostawić na polskiej scenie coś niespotykanego.  –  mówi Arek z Madame Affair.

Dobrawa Czocher gra na wiolonczeli i syntezatorze

Dobrawa Czocher wraca z nowym albumem "State of Matter". Artystka  to polska kompozytorka, która szybko została okrzyknięta „jedną z najbardziej cenionych współczesnych wiolonczelistek w Europie” (Loud & Quiet). Znana jest m.in. ze współpracy ze swoją przyjaciółką i pianistką Hanią Rani. Duet w 2015 roku wydał swój debiutancki album "Biała flaga" z interpretacjami znanych kompozycji Grzegorza Ciechowskiego.  Nowa solowa płyta artystki pt. "State of Matter" to głęboko kontemplacyjne, a zarazem bogate brzmieniowo wydawnictwo, które stanowi znaczącą ewolucję artystycznego języka Dobrawy Czocher. Album ukazuje widoczną transformację artystki, jednocześnie podkreślając jej charakterystyczną wrażliwość. Perkusyjne techniki gry na wiolonczeli przeplatają się tu z syntezatorami, nieanalogową elektroniką i – pojawiającym się po raz pierwszy w jej twórczości – własnym, wielowarstwowym wokalem. Elementy te pozostają w symbiozie z klasycznymi fundamentami artystki, odsłaniając nowe faktury i emocjonalną głębię jej kompozycji, jednocześnie przekraczając znane dotychczas granice twórczości. "State of Matter" powstał po przeprowadzce artystki z Warszawy nad Bałtyk, co wyraźnie wybrzmiewa w nowych kompozycjach Dobrawy. Wiolonczelistka przelewa skalę i płynność natury w dzieło, które odzwierciedla zmianę jako siłę zarówno wewnętrzną, jak i fizyczną. Album jest niczym medytacja nad ruchem i bezruchem, kruchością i determinacją – odzwierciedlając przy tym nieustannie zmieniające się stany sugerowane przez sam tytuł. "Widok morza z mojego okna tuż po przebudzeniu sprawiał, że fantazjowałam o tym, co jest po drugiej stronie tego niezwykle intrygującego horyzontu niebieskiej materii. To z kolei zainspirowało mnie do refleksji nad ludzką ciekawością, odwagą zadawania pytań i szukania odpowiedzi. W trakcie życia napotykamy niezliczoną liczbę problemów i sytuacji, które zmuszają nas do sprawdzania, poszerzania granic naszej świadomości, rozwoju i odkrywania. Każda taka sytuacja to podróż, a żeby ją odbyć, potrzebujemy odwagi. Ten album to moja osobista pieśń o ludzkiej ciekawości i odwadze. Utwory na „State Of Matter” tworzą swoistą chronologię wydarzeń. Od „Monologu”, który jest symbolicznym momentem ciekawości, ale i strachu, naturalnie pojawiającego się przed podjęciem ważnej decyzji, poprzez „Blue”, który jest początkiem podróży, do „Goodbye”, które kończy tę historię, ale jednocześnie wskazuje, że spotkamy się ponownie, tylko na innej drodze. „State Of Matter” to wyraz trwania w swojej mocy, poszukiwania pomimo strachu, życia pomimo tego, że czasami nie wiemy, co nas czeka po drugiej stronie" - opowiada wiolonczelistka. "Postanowiłam użyć nowych brzmień, dzięki czemu album nabrał nowych barw. Gram tu na syntezatorze Mooga i muszę przyznać, że jego możliwości niesamowicie mnie fascynują. Podczas nagrywania, każda chwila, w której mogłem przełączyć się na ten instrument, sprawiała mi ogromną radość. W kilku utworach używam też syntezatorów nieanalogowych i... śpiewam! Zaskoczyło mnie również, jak bardzo lubię używać swojego głosu. Traktuję go jako dodatkowy instrument, narzędzie do podkreślenia historii, która w większości i tak jest już zawarta w dźwiękach. Ostatecznie moim głównym narzędziem jest oczywiście wiolonczela, którą od kilku lat eksploruję w niekonwencjonalny sposób i która wciąż zadziwia mnie swoimi nieograniczonymi możliwościami" - dodaje Dobrawa Czocher. Materiał został zarejestrowany w historycznym Studiu S4 Polskiego Radia w Warszawie przez Mateusza Danka. Całość łączy w sobie staranne rzemiosło z ekspresyjną swobodą. Album zainspirowany takimi kompozytorami, jak Johann Sebastian Bach czy Zoltán Kodály, a także współczesnymi postaciami, w tym: Maxem Richterem i Stevem Reichem, emanuje rytmiczną subtelnością i delikatną intensywnością – muzyką, która słucha równie mocno, co przemawia. "S4 ma swój własny, wyjątkowy klimat. To stare studio z doskonałym sprzętem i wszechobecnym duchem wspaniałych nagrań, które się tam odbywały. Bardzo lubię tam nagrywać również ze względu na akustykę i przytulność związaną z niewielkimi rozmiarami. Z Mateuszem pracowałam przy nagraniach do spektaklu teatralnego i już wtedy wiedziałam, że chcę zaprosić go do współpracy przy płycie. To był bardzo intensywny, ale przede wszystkim satysfakcjonujący czas. Podczas nagrywania zazwyczaj czuję, że trzeba pójść na kompromis: albo wykonanie jest technicznie perfekcyjne, ale brakuje mu jakiejś szczególnej emocji albo jest bardzo ekspresyjne, ale brakuje mu perfekcji. Podczas nagrywania „State Of Matter” starałam się znaleźć równowagę między perfekcjonizmem a płynnością chwili. Aspekt techniczny jest dla mnie, jako artystki z klasycznym wykształceniem, bardzo ważny, ale muzyka musi oddychać naturalnie i oddziaływać emocjonalnie. Cieszę się, że w wielu miejscach odpuściłam kontrolę, dzięki czemu efekt jest bardziej autentyczny. Jestem bardzo ciekawa, jak publiczność odbierze ten akt odwagi z mojej strony" - komentuje Dobrawa.

Liminal zaprasza do Tanga

"Tango" to tytuł nowego utworu łódzkiej formacji Liminal. Grupa balansuje między darkwave’em, synthową melancholią i współczesną elektroniką. Brzmienie budują syntezatory i emocjonalne melodie, które razem tworzą atmosferę napięcia. Nazwa projektu nawiązuje do pojęcia „liminalności” – stanu zawieszenia pomiędzy dwoma etapami, momentu przejścia, w którym stare znaczenia tracą swoją moc, a nowe dopiero zaczynają się kształtować. Utwór „Tango” opowiada o doświadczeniu życia pomiędzy skrajnymi stanami emocjonalnymi. Tytułowy taniec staje się metaforą nieustannego ruchu między momentami energii, impulsu i podwyższonego nastroju a okresami ciężaru, wyczerpania i emocjonalnego spadku. To taniec w rytmie, na który nie zawsze mamy wpływ – próba odnalezienia równowagi w świecie wewnętrznych wahań. Warstwa tekstowa buduje serię intensywnych obrazów: upadku, powracającego chaosu i prób ponownego „składania się” po kolejnych załamaniach. Motyw padania na kolana tworzy symboliczną przestrzeń dla emocjonalnych skrajności, w których nadzieja i bezsilność pojawiają się na przemian. Koncepcja projektu narodziła się w sierpniu 2025 roku. Od samego początku jego fundamentem miały być albumy koncepcyjne prowadzące słuchacza przez historię niczym filmowa opowieść. W twórczości Liminal pojedyncze utwory są częścią większej narracji – budowanej poprzez dramaturgię kolejnych kompozycji oraz dbałość o detale brzmieniowe. Projekt w całości tworzą Wiktoria Dobrowolska i Eryk Lubicki, odpowiadając zarówno za kompozycję, jak i produkcję muzyczną. Liminal powstaje jako niezależne przedsięwzięcie artystyczne, w którym pełna kontrola nad procesem twórczym pozwala budować autorski świat dźwiękowy. Twórczość projektu rozwija się w Łodzi – mieście o industrialnym charakterze i silnej tradycji artystycznej, którego atmosfera subtelnie przenika do estetyki i brzmienia Liminal.